Idoksurydyna
Idoksurydyna i jej pochodna - 2-dezoksy-5-bromourydyna — są analogami tymidyny, hamują wiec zużycie tymidyny do szybkiej syntezy DNA, która zachodzi w komórkach zakażonych wirusem opryszczki. Możliwość wywierania podobnego wpływu na komórki niezakażone oraz dehalogenizacja tych związków w organizmie powodują, że ich przydatność do stosowania ogólnego jest wątpliwa; dotychczas podawano je głównie miejscowo w opryszczkowym zapaleniu rogówki i skóry. Leczenie idoksurydyną opryszczkowych zapaleń gałki ocznej omówiono w dalszej części tego rozdziału, dotyczącej stosowania widarabiny w opryszczkowym zapaleniu skóry. Zmienność uzyskiwanych wyników może być spowodowana niedostatecznym transportem leku do zakażonej komórki. Juel-Jensen i McCallum nie uzyskali poprawy po stosowaniu idoksurydyny w maści, natomiast lek ten w 0,1% roztworze, nanoszony na zakażoną skórę za pomocą rozpylacza, okazał się skuteczny; średni czas utrzymywania się zmian skórnych wynosił 8,9 doby u osób nieleczonych i 5,5 doby po leczeniu. Roztwór idoksurydyny w dimetylosulfotlenku znalazł zastosowanie w leczeniu opryszczkowych zakażeń narządu płciowego. Skuteczniejszy okazał się roztwór leku 20% niż 5%, choć ten ostatni działał leczniczo w porównaniu z placebo.
Odmładzaj się z Cosmelan od Mesoestetic odżywki i suplementy Zioła Herbapol.