Leczenie interferonem
Leczenie interferonem wywołało szczególne zainteresowanie w terapii zakażeń wirusem zapalenia wątroby B. Osiągnięto szybkie zmniejszenie niektórych wskaźników zakażenia, zwłaszcza poziomu antygenu rdzeniowego, a u 2 chorych podczas leczenia zniknął antygen „e". Cechy charakterystyczne przewlekłego zakażenia powracały zazwyczaj gwałtownie po odstawieniu interferonu, ale u 2 chorych leczonych ponad miesiąc poprawa utrzymywała się w jednym przypadku 9, a w drugim 15 tygodni. Merigan i wsp. oceniali działanie interferonu w 3 trzydziestoosobowych grupach chorych z zakażeniem Herpes zoster. Zwiększenie dawki oraz czystości preparatów miało bezpośredni wpływ na poprawę wyników leczenia. W próbach przeprowadzonych w późniejszym okresie, czas występowania dolegliwości bólowych był o 50% krótszy w grupie otrzymującej interferon; nerwobóle zaś po przebyciu zakażenia utrzymywały się u 8 spośród 29 chorych otrzymujących placebo i 2 spośród 29 leczonych interferonem. Ineterferon uzyskany z ludzkich krwinek białych podawano choremu z zakażeniem laboratoryjnym wirusem Ebola; lek wstrzykiwano domięśniowo co 12 h przez 14 dni. Chory otrzymywał także surowicę ozdrowieńca, po podawaniu której obserwowano szybkie zmniejszenie stężenia wirusa we krwi.
Interesuje Cię psychoterapia wrocław? Odwiedź stronę Centrum Psychoterpaii i Psychoedukacji GESTALT z Wrocławia AAKG Extreme urolog poznań